En als u dan dacht ,dat hij de Franse president vroeg om het adres van een goede eetgelegenheid, dan zit u ernaast. “Bistro” is namelijk ook het Russische woord voor “snel” en is in de loop der tijd verbasterd tot de naam van een eetgelegenheid waar men snel even wat kan eten, de heden ten dage bekende Bistro. Maar goed, wie was die Rus die haast had en dat toch wel aan de Franse president wilde laten weten? Zie de foto.Het gaat om de 42 jarige Mikhail Prokhorov, die op de Forbes lijst van de rijksten der aarde genoemd wordt als nummer 34. Verder kent u hem misschien ook qua naam als de man die even 496 miljoen euro’s zou neertellen voor de Villa Leopolda, het oude zomerverblijf van de voormalige Belgische koning Leopold II . De villa ligt op een steenworp afstand van Moscow-on Sea, dat de Fransen Nice noemen.
Prokhorov werd op 9 januari 2007 door de Franse politie opgepakt in Courchevel, een leuk plekje in de Franse Alpen als u eens gezellig met uw familie een middagje wilt gaan skieën. Maar, met Prokhorov gingen ook nog eens een 25 overgevlogen dames van plezier mee, plus wat vrienden en kenissen. U weet hoe dat gaat, jongens wij gaan wat op de latten staan, maar ‘s avonds moet je ook wat te doen hebben.
De Fransen dachten daar wat anders over, pakten het hele zaakje op en werden Prokhorov en zijn maatjes, 4 dagen logies op Franse staatskosten aangeboden in Lyon. Nadat er, zeer merkwaardig, geen officiële aanklacht was ingediend, kon het Russische Staatscircus weer vertrekken. Zo zie je maar weer dat Nicolas het woord “Bisto” ook kent. Wel werd Prokhorov te verstaan gegeven dat hij niet meer dit soort “feestjes” mocht organiseren en op maandag 15 januari zat hij weer achter zijn bureau bij Norilsk Nickel, wereld’s grootste producent van nikkel.
Maar daarmee was de zaak niet beëndigd. Op 30 januari, dus zeg maar een 3 weken nadat Prokhorov was aangehouden, kwam zijn zakenpartner en tevens ook mede aandeelhouder van Norilsk, Potanin , naar Parijs. Een wat mocht deze uit de handen van de ritselaar voor speciale zaken, Renau Donnedieu de Vabres, in opdracht van Nicolas Sarkozy ontvangen? Hij kreeg de medaille en titel van Officier in de Orde van het Legioen van Kunsten en Wetenschappen.
De Vabres , ooit minster van Cultuur ,wist tijdens de overhandiging van de medaille te melden, dat Potanin niet alleen een bekend Russisch zakenman was. maar tevens een kenner van de Franse kunst en hij veel gedaan had om de culturele banden tussen beide landen aan te halen.
Overigens kreeg De Vabres ooit een veroordeling aan zijn broek wegens witwassen van geld. I.v.m. een wapentransactie naar Saoedi Arabië kwamen “commissie gelden” o.a. terecht in de partij klas van de UMP, de partij van Sarkozy. De Vabes heet in de Parijse kringen dan sinds dien ook “Ministre Blanchisseur”.
Voor zo ver wij hebben kunnen nagaan, was de enige daad van Potanin in die richting het sponsorship door Norilsk van een tentoonstelling genaamd Parijs – St. Petersburg en dat was reeds in 2003, dus 4 jaar voordat hij zijn medaille kreeg ! Ietwat aan de late kant dus.Medio 2006 kon u in de pers lezen dat de Societe Generale einde 2008 de Russische Rosbank zou overnemen. Eveneens in 2006 betaalde de Franse bank aan Potanin en Prokhorov 634 miljoen dollars voor een aandeel van 20% in de Russische bank. Gelijktijdig werd er een optie overeenkomst getekend, waarmee de SocGen in 2008, 50% van het aandelenkapitaal plus 2 aandelen van de Rosbank zou kunnen verwerven. Maar gelijktijdig zou de internationale tak van de Rosbank, Interros ook een aandeel in de SocGen kunnen nemen.
U begrijpt, terwijl de ene Rus maar ” Bistro ” riep om zo snel mogelijk zijn Franse gevangeniskamer te verlaten, was de ander bezig een deal in elkaar te zetten om de Fransen gunstig te stemmen. Het commentaar van Sarkozy: “Ach het gaat om een vriendendienst”.
En zo kwam toch alles weer goed, of niet ?
Paul Kasteel
